भारतात बलात्कार हा वेगाने वाढणारा गुन्हा!
बदलापूर आणि कोलकाता येथील बलात्काराच्या घटनांनी संपूर्ण देश हादरला. या घटनांमुळं महिलांच्या सुरक्षेचा मुद्दा पुन्हा एकदा ऐरणीवर आलाय. यापूर्वीही अशा घटना घडत होत्या. मात्र, सामाजिक स्तरावर त्याची फारशी चर्चा होत नव्हती.महाराष्ट्रात डॉ संपदा मुंडे यांच्या हत्येचा प्रश्न ऐरणीवर असतानाच आता रविवारी तामिळनाडूतील कोइम्बतूर येथील विमानतळाजवळ एका महाविद्यालयीन विद्यार्थिनीचे तीन जणांनीअपहरण करून सामूहिक बलात्कार केल्याचे घटनेने संपूर्ण देशात खळबळ निर्माण झाली आहे.पोलिसांनी तीन जणांना अटक केली आहे.मंगळवारी( ३/११/२५)पहाटे पोलिसांशी झालेल्या चकमकीनंतर आरोपी थावसी, कार्तिक आणि कालीस्वरन यांना अटक करण्यात आली. त्यांना पायात गोळ्या घालून रुग्णालयात नेण्यात आले.
कोइम्बतूरमधील एका खाजगी महाविद्यालयात शिकणारी ही विद्यार्थिनी तिच्या प्रियकरासह कारमध्ये होती तेव्हा आरोपीने तिचे अपहरण केले, तिला जबरदस्तीने दुसऱ्या ठिकाणी नेले आणि तिच्यावर सामूहिक बलात्कार केला. त्यानंतर आरोपीने तिच्या प्रियकरावर चाकूने वार करून हत्या केल्याचा आरोप पोलिसांनी केला आहे.
डिसेंबर २०१२ मध्ये दिल्लीत चालत्या बसमध्ये एका फिजिओथेरपी विद्यार्थिनीवर झालेल्या सामूहिक बलात्कारानंतर भारतात बलात्कार आणि लैंगिक हिंसाचार हा बराच चर्चेचा विषय बनला आहे. घटनेच्या काही दिवसांतच पीडितेचा अंतर्गत दुखापतींमुळे मृत्यू झाला. मार्च २०२० मध्ये चारही आरोपींना मृत्युदंडाची शिक्षा सुनावण्यात आली. लैंगिक गुन्ह्यांविरुद्ध कडक कायदे असूनही, बलात्काराच्या घटनांमध्ये वाढ होत आहे.
भारतात दर २० मिनिटांनी एका महिलेवर बलात्कार होतो. या बलात्काराच्या ९६% प्रकरणांमध्ये आरोपी महिलेच्या ओळखीचे असतात. गेल्या २४ वर्षांत फक्त पाच बलात्कार्यांना मृत्युदंडाची शिक्षा सुनावण्यात आली आहे.
बलात्कार हा भारतातील महिलांवरील चौथ्या क्रमांकाचा सर्वात सामान्य गुन्हा आहे राष्ट्रीय गुन्हे नोंद ब्युरो (NCRB) च्या २०२१ च्या वार्षिक अहवालानुसार , देशभरात ३१,६७७ बलात्काराच्या घटना नोंदवल्या गेल्या, किंवा दररोज सरासरी ८६ प्रकरणे नोंदवली गेली, २०२० च्या तुलनेत ही संख्या २८,०४६ होती, तर २०१९ मध्ये ३२,०३३ प्रकरणे नोंदवली गेली.एकूण ३१,६७७ बलात्काराच्या घटनांपैकी २८,१४७ (जवळजवळ ८९%) बलात्कार पीडितेच्या ओळखीच्या व्यक्तींनी केले होते. संमतीच्या कायदेशीर वयानुसार, अल्पवयीन किंवा १८ वर्षांपेक्षा कमी वयाच्या पीडितांचा वाटा १०% होता. २०१९-२०२० च्या दिल्ली पोलिसांच्या आकडेवारीनुसार , बलात्काराच्या ४४% पीडितांनी आरोपीला नातेवाईक किंवा कुटुंबातील सदस्य म्हणून ओळखले.त्यामुळे
महिलांसाठी जगातील सर्वात वाईट ठिकाणांपैकी एक म्हणून भारताची निराशाजनक प्रतिष्ठा अधोरेखित होते.
दररोज वर्तमान पत्र उघडले की स्त्रियांवरील, मुलींवरील लैंगिक अत्याच्या घटना वाचायला मिळतात.दररोज वर्तमान पत्र घ्या आणि पहा. दररोज बलात्काराच्या बातम्या कथांनी भरलेल्या असतात. छेडछाड आणि लैंगिक हिंसाचाराच्या इतर प्रकारांचा उल्लेख तर सोडाच.असे दिसते की भारतीय पुरुषांनी महिला आणि मुलींवर हल्ला केला आहे. दररोज युद्ध सुरू आहे. मुलींच्या दृष्टिकोनातून विचार करा आणि त्यांना येणाऱ्या विविध भीतींची कल्पना करा. भारतीय पुरुष (आणि खरंच, जग देखील) खरोखरच समाजापासून देशापर्यंत एक समस्या बनले आहेत.
देवाने पुरुष आणि स्त्रियांची शारीरिक रचना वेगवेगळ्या प्रकारे निर्माण केली आहे जेणेकरून हे जग प्रगती करू शकेल. प्रचलित अनैतिकता आणि निर्लज्ज वर्तनामुळे स्त्रियांच्या मानसिकतेला केवळ उपभोगाच्या वस्तू बनवले आहे. ही अलीकडील घटना नाही, तर एक घृणास्पद मानसिकता आहे जी वर्षानुवर्षे टिकून आहे आणि दिवसेंदिवस पसरत आहे.
स्त्री शरीराबद्दलच्या स्वस्त विनोदांपासून ते रस्त्याच्या कोपऱ्यांवर फालतू गप्पाटप्पा, ऑनलाइन पोस्ट केलेल्या अश्लील फोटोंपासून ते हलक्या, अश्लील टिप्पण्यांपर्यंत, आपल्याला बहुतेक पुरुषांच्या नीच विचारसरणीचा सामना करावा लागतो. पुरुषांमध्ये वाढता ताण हा अनेकदा बलात्काराचे कारण असतो आणि महिलांबद्दल वाढत्या प्रमाणात गैरवापर करणारे वातावरण देखील वाढत्या पुरुषी धाडसासाठी उत्प्रेरक म्हणून काम करते.
आपली सामाजिक मानसिकता देखील स्वार्थी होत आहे. परिणामी, आपण कोणत्याही प्रकरणात स्वतःला सामील करत नाही आणि गुन्हेगाराला व्यापक सामाजिक भीती निर्माण होत नाही. दामिनी/निर्भया प्रकरणांमध्ये पहिल्यांदाच सामाजिक संताप व्यक्त झाला. अन्यथा, विचार किंवा समाज बदललेला नाही. परिस्थिती ७०% लज्जास्पद राहिली आहे.
८० टक्के बलात्काराच्या घटनांमध्ये नशा हे कारण प्रमुख कारण म्हणून समोर आले आहे. लहान असो वा मोठे, प्रत्येक शहरात ड्रग्ज पाण्याच्या पिशव्यांइतकेच सहज विकले जातात. संध्याकाळी तुम्ही शहरात फिरायला गेलात तर चार चौकांमध्ये पाच दारूची दुकाने आढळणे सामान्य आहे.ड्रग्ज पुरुषाच्या विचारसरणीला विकृत करतात. तो स्वतःवरील नियंत्रण गमावतो आणि तो भरकटण्याची शक्यता १००% वाढते. अशा परिस्थितीत, कोणतीही स्त्री त्याला फक्त शिकार वाटते.
प्रत्यक्षात, प्रशासन आणि पोलिस कधीच कमकुवत नसतात. कमकुवत म्हणजे समस्येशी लढण्याची त्यांची इच्छाशक्ती. सर्वांना माहिती आहे की जेव्हा तथाकथित प्रभावशाली लोकांवर आरोप केले जातात तेव्हा प्रशासकीय हलगर्जीपणा त्यांना न्यायालयीन कक्षेऐवजी बचावासाठी भाग पाडतो. असहाय्यांवर क्रूरता लादणारा पोलिसांचा दंडुका सक्षम लोकांविरुद्ध आधार बनतो.
अनेक प्रकरणांमध्ये, कमकुवत कायद्यांचा फायदा घेऊन गुन्हेगार पळून जाण्याच्या असंख्य घटना समोर आल्या आहेत. अनेकदा, पुराव्याअभावी, न्याय नाकारला जातो आणि गुन्हेगाराची सुटका होते. आपण अनेकदा वाचतो किंवा ऐकतो की बलात्काराच्या आरोपीला आधी त्याच गुन्ह्यासाठी अटक किंवा तुरुंगवास झाला आहे आणि तो पुन्हा तोच गुन्हा करत आहे.
यावरून स्पष्ट होते की कायदा बलात्काराला शिक्षा देण्यासाठी पुरेसा मजबूत नाही, ज्यामुळे गुन्हेगारांना हिंमत मिळते. सरकारने अलीकडेच बलात्कार कायदे मजबूत करण्यासाठी पुढाकार घेतला असला तरी, अनेक पीडित अजूनही न्यायाच्या प्रतीक्षेत आहेत. कमकुवत कायदे आणि न्यायातील विलंब देखील बलात्काराच्या घटनांना जबाबदार आहेत.
स्त्रीला स्वतःचे रक्षण करण्यासाठी आणि स्वतःचे रक्षण करण्यासाठी आवश्यक असलेले सर्व उपाय माहित असले पाहिजेत. आपली संस्कृती मुलींना अशा प्रकारे वाढवते की त्या त्यांना परावलंबित करतात, तर आपण आपल्या मुलींना निर्भय बनवले पाहिजे. ती शारीरिकदृष्ट्या मजबूत असली पाहिजे, पण मानसिकदृष्ट्याही मजबूत असली पाहिजे. तिला लहानपणापासूनच प्रतिकूल परिस्थितींना तोंड देण्याचे प्रशिक्षण मिळाले पाहिजे.
घाबरलेली आणि घाबरलेली स्त्री तिच्या छळाचा धोका प्रचंड प्रमाणात वाढवते. स्त्रीच्या देहबोलीतून नेहमीच आत्मविश्वास दिसून आला पाहिजे. जरी तिला असुरक्षित वाटत असले तरी तिने कधीही तिची चिंता दाखवू देऊ नये.
कोणताही पुरुष स्त्रीच्या आत्मविश्वासाची बरोबरी करू शकत नाही. सर्वप्रथम, एकटे बाहेर जाणे हे धाडसी कृत्य नाही. स्वसंरक्षणासाठी, कामे लवकर पूर्ण करण्यात, म्हणजे दिवसा पूर्ण करण्यात काहीही नुकसान नाही. तथापि, जर बाहेर जाणे आवश्यक असेल तर सावधगिरी बाळगणे आवश्यक आहे.
-प्रा डॉ सुधीर अग्रवाल
वर्धा
९५६१५९४३०६
● हे वाचा – आयुष्याच्या वाटेवर,अनुभव संपन्न कविता संग्रह
