Saturday, January 17

Author: Bandukumar Dhawane

बंडूकुमार धवणे – संपादक, गौरव प्रकाशन, अमरावती. 2007 पासून पत्रकारिता, साहित्य प्रकाशन, कथा, कविता, कादंबरी आणि ग्रामीण-शहरी घडामोडींवर लेखन. www.gauravprakashan.com चे संस्थापक व संपादक.
Gerenal

रोग बरा होण्यासाठी..

व्याधी दूर करण्यासाठी नानाविध उपचार पद्धतींचा अवलंब केला जातो. त्यात अँलोपॅथी, होमिओपॅथी, आयुर्वेद, युनानी, सिद्ध वैद्यक, अँक्युप्रेशर, अँक्युपंक्चर, निसर्गोपचार, चुंबकोपचार आदींचा उल्लेख करता येईल. प्रत्येक उपचार पद्धतीचे काही फायदे, काही तोटे असतात. प्रत्येक पद्धतीत सगळ्याच रोगांवर उपचार असतील असंही नाही. सगळ्याच पद्धती शास्त्रीय तपासण्याच्या आधारे पडताळून पाहता येतील असण् नाही, कारण रोग बरा होण्यामागे शारीरिक कारणांखेरीज मानसिक कारणंही महत्त्वाची असतात. बरेच लोक वैद्यकीय संस्थांच्या जाहिराती वाचून तिथल्या डॉक्टरांकडे उपचाराला जातात; पण त्यांच्या पदरी निराशाच येते. काही रोग असाध्य समजले जातात. यात मेंदूच्या कार्यातील वा रचनेतील बिघाड, हातापायाचा लुळेपणा, मतिमंदत्व, मधुमेह, रेबीज आदी रोगांचा समावेश होतो. पुरेशा शास्त्रीय सद्धतेखेरीज कोणीही हे रोग बरे करण्याचा दावा करत असेल तर तो मॅजिक ड्र...
Gerenal

व्हायरल फिवर आहे?

तापाविषयी चर्चा करताना नानाविध कारणांमुळे उद्भवणार्‍या तापाचा विचार करावा लागतो कारण प्रत्येक विकारातल्या तापाची पद्धत वेगवेगळी असते. साधा ताप एक-दोन दिवसात कमी होतो. मात्र व्हायरल फिवरचा ताप लवकर जात नाही. या तापासोबत थंडीही वाजते. या तापावर सर्वसाधारण तापाच्या औषधांचा परिणाम होत नाही. मुख्य म्हणजे हा ताप बराच काळपर्यंत टिकून राहतो. यासोबत सांधेदुखी, डोकेदुखी, उलट्या, चेहर्‍यावर सूज, अंगावर पुरळ उठणं अशी लक्षणंही दिसून येतात. ही लक्षणं दिसली की डॉक्टरांचा सल्ला घ्यावा. स्वत:च्या मनाने कोणतेही उपचार करू नये. या आजारात घरगुती उपायांवर अवलंबून राहणं अयोग्य आहे. विषाणूजन्य तापाचं निदान झाल्यानंतर आराम करणं गरजेचं आहे. या आजारपणात सूप, तांदळाची खिचडी असा हलका आहार घ्यायला हवा. ताप आला की आपण प्रतिजैवकं घेतो. पण हे अत्यंत चुकीचं आहे. या तापावर साध्या प्रतिजैवकांचा कोणताही परिणाम होत नाही. चुकीच...
Gerenal

ऑफिसमधले फॅशनिस्टा बनताना

मित्रांनो, ऑफिसमध्ये कोणतेही कपडे विशेष करून कॅज्युअल वेअर ऑफिसमध्ये घालून जाणं चांगलं नाही. ऑफिसमधले फॅशनिस्टा बनताना या चुका तर करत नाही ना, जाणून घ्या.. एखाद्या कॉन्सर्टला गेला आहात. तिथे टी शर्ट किंवा जर्सी मिळाली. हा टी शर्ट किंवा जर्सी दुसर्‍या कॉन्सर्टला घालून जाऊ नका. ऑफिसमध्येही असा टी शर्ट घालू नका.ऑफिसमध्ये रिप्ड म्हणजे फाटलेली जीन्स घालून जाऊ नका. ही जीन्स कितीही कूल वाटत असली तरी घालण्याचा मोह टाळा. दाढी वाढवून विस्कटलेले केस घेऊन ऑफिसमध्ये जाऊ नका. ऑफिसमध्ये क्लिन शेव्हड लूकच कॅरी करा. ऑफिसमध्ये शॉर्टस घालू नका. घरी किंवा बाहेरही शॉर्टस घालून फरत असलात तरी ऑफिसमध्ये शॉर्टस अजिबात घालू नका. क्रिकेट खेळताना किंवा कॅज्युअल आउटिंगला कॅप्स चांगल्या दिसतात पण ऑफिसमध्ये हा लूक चांगला दिसत नाही. त्यामुळे कॅप कितीही फंक असली तरी ऑफिसमध्ये घालू नका. ऑफिसमध्ये घातल्या जाणार्‍या कपड्यांन...
Gerenal

डॉक्टरांचा सच्चा साथी

स्टेथोस्कोप आणि डॉक्टर हे चित्र आपल्या मनावर बिंबल गेलं आहे. पण या स्टेथोस्कोपमुळे डॉक्टरांना नेमकं काय कळतं हे जाणून घेण्याचा प्रयत्न कधी केला आहे का? स्टेथोस्कोपमुळे डॉक्टरांना खूप काही कळत असतं. स्टेथोस्कोपचा छातीला लावण्याचा भाग, निळ्या आणि कानात ठेवायचे प्लग्ज असे तीन भाग पाडता येतील. छातीला लावण्याच्या भागास धातूची एक उघडी चपटी डबी आणि त्यावर पातळसा पडदा असतो. हा पडदा आवाजाची तीव्रता अनेक पटींनी वाढवतो. त्यामुळेच शरीरात निर्माण होणारे आवाज डॉक्टरांना ऐकू येतात. हृदय आकुंचन प्रसरण पावत असताना पडणारे हृदयाचे ठोके, श्‍वास घेताना आणि सोडताना श्‍वसनाचा आवाज स्टेथोस्कोपच्या सहाय्याने ऐकता येतात. त्यात झालेल्या बदलामुळे हृदयाच्या झडपांचे आजार, फुप्फुसाचा न्युमोनिया, क्षयरोग, दमा अशा आजारांचं निदान करता येतं. स्टेथोस्कोप पोटाला लावल्यास आतड्यांच्या आकुंचन प्रसरणामुळे येणारे आवाज ऐकता येतात. ...
Gerenal

डोळ्यांची घ्या काळजी

आता लवकरच उन्हाळा चांगलाच जाणवू लागणार आहे. उन्हाळ्यात डोळे येण्याची साथ पसरण्याचा मोठा धोका असतो. डोळे येण्यास अनेक जीवाणू, विषाणू अथवा अँलर्जी कारणीभूत असते. कधी कधी डोळ्यात आम्ल आणि अल्कली गेल्यानेही डोळे येतात. घरात एकाचे डोळे आले की पाठोपाठ सगळ्यांनाच संसर्ग होतो. अर्थात हे प्रत्येकवेळी घडत नाही. अँलर्जीमुळे डोळे आले तर तो रोग एकापासून दुसर्‍याला होऊ शकत नाही. जिवाणू वा विषाणूंमुळे डोळे येतात तेव्हा डोळ्यातून येणार्‍या पाण्यात वा स्रावात ते जीवाणू आणि विषाणू मोठय़ा प्रमाणात असतात. रुग्णाच्या डोळ्यातील स्रावाचा संपर्क निरोगी माणसाच्या डोळ्यांशी आला तर तरच हा रोग पसरतो. थोडक्यात सांगायचं तर आईने डोळे आलेल्या मुलाचे डोळे पुसून नंतर तेच हात तिच्या डोळ्याला लावल्यास तिचेही डोळे येतील. डोळे आलेल्या व्यक्तीने ज्या रुमालाने वा टॉवेलने डोळे पुसले असतील तोच रुमाल वा टॉवेल निरोगी व्यक्तीने वापरला...
Story

मालमत्ता

तो अजूनही शांतच होता. तसा त्याचा संयम तुटायला लागला होता. परंतू तो अजूनही धीर धरुन होता. मात्र तो जरी संयम बाळगून असला तरी त्याला त्याच्या संयमाचा केव्हा स्फोट होईल ते काही सांगता येत नव्हते. अक्षय त्याचं नाव होतं. अक्षय थोडा हूशारच होता. तसा थोडासा श्रीमंतही. पण त्याला आपल्या श्रीमंतीचा गर्व नव्हता. तो तर चूप होता. अक्षयजवळ मालमत्ता होती. तो मालमत्तेला आपल्या शरीरापेक्षाही जास्त जपत होता. एरवी सर्व मालमत्ता ह्या सुरक्षीत होत्या. पण अक्षयची अशीही एक मालमत्ता, जी थोडी समस्येत होती. त्याच्या जागेत शेजारच्या माणसानं घर बांधलं होतं. त्यानं जणू मोजमाप न करता बांधकाम केलं होतं. आज तेच बांधकाम त्याच्या जागेत असल्यानं अक्षयला तोडायचं होतं. पण शेजारचा व्यक्ती ते बांधकाम तोडत नसल्यानं तो परेशान होता. अक्षय सुशिक्षीतही होता. त्याचबरोबर पैशानं सपन्नच होता. पण तो विचारी असल्यानं चूप होता. त्याचं कारणंह...
Story

नसबंदी

नसबंदीला खुप महत्व होतं. कारण जर मुलं जास्त पैदा झाल्यास त्याचं शिक्षण, खानपानं,कपडेलत्ते याच्या सोयी बरोबर मिळत नाही असं सर्वांना वाटत होतं. त्यामुळं लोकं नसबंदी करीत होते. त्या नसबंदी करण्यामागे उद्देश एकच होता. तो म्हणजे स्रीयांना कुटूंबनियोजन शस्रक्रियेचा जास्त त्रास होतो. तेवढा पुरुषांना होत नाही. काही लोकं केवळ मुलीही झाल्या असतील तरी एक किंवा दोन मुलींवरच कुटूंबवाढीला कात्री लावत असत. परंतू असं ते घर की त्या घरात मुलगा हवा मुलगी नको या उद्देशाला खतपाणी भेटत होतं. नव्हे तर त्यासाठी त्यांनी सहा मुली पैदा केल्या होत्या. स्नेहा लहान होती. तेव्हापासूनच तिनं स्वप्न रंगवली होती. तसं पाहता त्या सात मुली होत्या. मुलाच्या हव्यासानं तिच्या बानं सात मुली एकामागून एक जन्मास घातल्या. शेवटी मुलगा न झाल्यानं पर्याय नाही म्हणून नसबंदीची कल्पना सुचली. मोहनीशनं त्यानंतर नसबंदी केली. आपण एवढे मुलं पैदा...
Story

आंतरजातीय विवाहाचं हुड

सुषमा नावाची ती मुलगी. मुलगी स्वभावानं तशी वात्रटच होती. त्यातच ती आता वयात आली होती. सुषमा जशी वयात आली. तशी तिची शान फारच वाढली होती. चेह-यावर फ्रेशवाश तसेच डोळ्याला काजळ ओठाला ओष्ठरंग लावून अगदी पुर्ण शरीरसौंद् यात राहणं तिला आवडत होतं. त्यातच तोकडे कपडे घालून ती वस्तीतही मिरवत होती. सुषमा लहानपणापासूनच तोकडे कपडे वापरत होती. लहानपणी ठीक होतं. पण आता ती मोठी झाली होती. त्यातच तिच्या तरुणपणाच्या काळात तोकडे कपडे घालण्याला घरच्या कुणाचाच विरोध नव्हता. मात्र वस्तीतील लोकं त्यावर काहीबाही बोलत. तसं पाहता एकदा वस्तीतील एका व्यक्तीनं तिच्या आईला व तिला त्याबद्दल टोकलं. परंतू फैशनेबल राहण्याच्या सवयीनं सुषमा काही केल्या कुणाचं ऐकायला तयार नव्हती वा तिची आईही त्याबद्दल त्या वस्तीतील माणसाला नाही ते बोलली. ते बोलणं सर्वांनी न्याहाळलं होतं. आता ती फैशनेबल राहो की कशीही वागो, लोकं तिला आता बोलत नव...
Story

भिकारचोट पती, करोडपती पत्नी (व्हँलेंटाईन डे स्पेशल)

तो व्हँलेंटाईनचा दिवस. त्याच दिवशी ते दोघं भेटले होते. त्याच दिवशी त्यानं आपल्या पत्नीला लाल फुल देवून ओळख करुन दिली होती. तशी त्याला मुलीशी बोलायला खुप भीती वाटायची. पण ते फुल देतांना आज त्यानं धाडस दाखवलं होतं. त्याला काय माहित होतं की तेच लाल फुल....... त्याचा लाल रंग असल्यानं व लाल रंग धोक्याचं प्रतिक असल्यानं तो लाल रंग आपल्याला धोका देईल. त्याच लाल रंगानं नव्हे तर त्या लाल गुलाबानंच त्याच्या जीवनाची राखरांगोळी केली होती. आज त्याला सगळंच आठवत होतं. सकाळी उठल्यापासूनच तो उदास होता. ती तरुणाईची आठवण आणि तो लाल रंगाचा गुलाब देणं. हीच आठवण त्याला काही स्वस्थ बसू देत नव्हती. कारण आज त्याची पत्नी त्याच्याजवळ नसून त्याला सोडून दूर कुठेतरी राहायला गेली होती.अलिकडे बहुतेक घराघरात असंच घडत असलेलं चित्र दिसतं. पती भ्रष्टाचार करुन किंवा उलटी सीधी कामं करुन पैसा कमवीत असतो आणि तो पैसा आपल्या पत्नी...
Story

दुःखी मन

तिचं नाव सपना होतं. सपना नावाप्रमाणेच होती. ती त्याला आशा दाखवीत होती. नव्हे तर उर्जाही देत होती. सपना केव्हा भेटली, कुठं भेटली हा वाढत्या वयानुसार त्याला आजही आठवत नव्हतं. पण ती त्याची मैत्रीण होती. तसं पाहता मैत्री ही कुणाशीही होवू शकते. बहिणीशी, आईशी, भावाशीही. कुटूंबातही आपण मित्रत्वाच्या भावनेनं जोपर्यंत वागत नाहीत. तोपर्यंत आपल्याला आपले सुखदुख कोणाला सांगता येत नाही. त्यावर तोडगाही निघत नाही. तसंच सपनाच्या बाबतीतही घडत होतं. ती दुःखी होती. पण तिच्या चेह-यावर अजिबात दुःख नव्हतं. भुमेश असाच व्यक्ती. तो लेखक होता. त्याला लिहिणं आवडत होतं. त्याच्या पुस्तकाही प्रसिद्ध झाल्या होत्या. तसा तो नावारुपाला येत होता. तो दररोजच लेख लिहित होता. जे जे तो अनुभवत होता. ते तो कागदावर उतरवीत होता. कधी कधी लिहितांना त्याला कंटाळा यायचा. तेव्हा तो सपनाशी व्हाट्सअपवर बोलायचा. सपना लगेच त्याला प्रतिसाद द्...